ဗင်နီဇွဲလားပြည်သူများ နောက်ထပ် ဘေးအန္တရာယ်ကို မခံနိုင်ပါ

(SeaPRwire) –   1 ဇန်နဝါရီကနေ့တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက ဗင်နီဇွဲလားသမ္မတ Nicolas Maduro ကို ဖမ်းဆီးပြီး ပြန်ပို့ပေးခြင်းသည် ဗင်နီဇွဲလားအတွက် မသေချာမှုကာလအသစ်တစ်ခုကို အမှတ်အသားပြုသည်။ ထိုစစ်ဆေးမှုအပြီးတွင် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးရှိ ဗင်နီဇွဲလားလူမျိုးများသည် မတည်ငြိမ်မှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှုကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွင် အစားအစာများကို သိုလှောင်ရန် စျေးဆိုင်များသို့ သွားခဲ့ကြသည်။ 5 ဇန်နဝါရီတွင် ကုလသမဂ္ဂလုံခြုံရေးကောင်စီ အရေးပေါ်အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် အထွေထွေဆရာ Antonio Guterres သည် ဗင်နီဇွဲလားသာမက ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော မတည်ငြိမ်မှုကို သတိပေးခဲ့သည်။

ဗင်နီဇွဲလားနိုင်ငံ၏နိုင်ငံရေးအနာဂတ်အကြောင်း ခန့်မှန်းချက်များ ပွားများနေသည်။ သို့သော် တစ်ခုသေချာသည် – လူသားချင်းဆိုင်ရာအကျပ်အတည်းနှစ်ပေါင်းများစွာ၊ ပြည်သူ့စနစ်များ ပြည့်လွန်စွာ အသုံးပြုခြင်းနှင့် အကူအညီလျှော့ချမှုများပြီးနောက် လုံခြုံရေးနှင့် စီးပွားရေးပျက်စီးမှုတိုးပွားလာခြင်းသည် မကြာသေးမီက ထိခိုက်လွယ်သော ဗင်နီဇွဲလားလူမျိုးများအတွက် ကြီးမားသောအကျိုးသက်ရောက်မှုများဖြစ်စေနိုင်သည်။

ပျက်စီးနေသော စီးပွားရေးမသေချာမှုနှင့် နောက်ထပ်အကြမ်းဖက်မှုအန္တရာယ်များသည် မဖြေရှင်းနိုင်သေးသော လူသားချင်းဆိုင်ရာလိုအပ်ချက်များကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသောအန္တရာယ်ဖြစ်စေသည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ အရပ်သားများသည် ဤစျေးနှုန်းကို ပေးဆောင်နေရသည်။

2025 ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော International Rescue Committee (IRC) မှလည်ပတ်ပေးသော အစီအစဉ်များကို ဗင်နီဇွဲလား – ကိုလံဘီယာ နယ်စပ်တွင်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ 2018 ခုနှစ်မှစ၍ ကျွန်ုပ်တို့သည်

ဓားစီးမှုမှ ထွက်ပြေးလာသော ဗင်နီဇွဲလားနှင့် ကိုလံဘီယာလူမျိုးများကို လူသားချင်းဆိုင်ရာအကူအညီပေးခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးလာသော အသိုင်းအဝိုင်းများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ၀ န်ထမ်းများနှင့် ဆွေးနွေးမှုများက များစွာသော အသိုင်းအဝိုင်းများရှေ့တွင် ရှိနေသော အလွန်ဆိုးဝါးသော အခြေအနေကို အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။

ဗင်နီဇွဲလားနိုင်ငံရှိ အခြေအနေများသည် ဆိုးဝါးပြီး နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းဆယ်စုနှစ်ကြောင့် ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေးနှင့် အခြားအခြေခံအခြေခံအဆောက်အအုံများ ပြိုကျသွားသည်။ ငွေကြေးဖောင်းပွမှုကြောင့် အစားအစာနှင့် အခြားအခြေခံပစ္စည်းများသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုတွင် နေထိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်း되는 လူဦးရေ၏ အများစုအတွက် မရရှိနိုင်ပေ။ နီးပါး သန်း ၈ သည် ကျန်းမာရေး၊ အာဟာရ၊ ရေနှင့် အခြားအရေးပါသောအကူအညီများ လိုအပ်နေသည်။

ဗင်နီဇွဲလားအကျပ်အတည်းသည် ၎င်း၏ နယ်စပ်ထက်ကျော် ကြာရှည်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် သန်း ၇.၉ သည် နိုင်ငံမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အများစုသည် ကိုလံဘီယာကဲ့သို့သော လက်တင်အမေရိကနိုင်ငံများတွင် အခြေချနေထိုင်ကြသည်။ ဒေသတွင်း ထွက်ပြေးလာသူများ၏ ထက်ဝက်ခန့်သည် တစ်နေ့တွင် အစားအစာသုံးချက်သုံးခွက်ကို လက်လှမ်းမရနိုင်သေးသို့မဟုတ် သင့်လျော်သော အမိုးအကာပေးရန် မရနိုင်ပေ။

ကိုလံဘီယာနှင့် အခြားလက်ခံနိုင်ငံများသည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အခက်အခဲများကိုလည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထွက်ပြေးလာသော ဗင်နီဇွဲလားနှင့် ကိုလံဘီယာလူမျိုးများသည် ကိုလံဘီယာအတွင်း အတွင်းပိုင်းဓားစီးမှုများ တိုးများလာခြင်းကြောင့် ခံစားနေရသည်။ 2025 ခုနှစ်တွင် အကြမ်းဖက်မှုသည် သန်း ၁.၅ ခန့်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ အစိုးရနှင့် ပြည်နယ်မဟုတ်သော လက်နက်ကိုင်အုပ်စုများအကြား ဆယ်စုနှစ်ကြာရှည်စွာ ဆန့်ကျင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ဓားကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည့် 2016 ငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်သည် လက်နက်ကိုင်အုပ်စုများသည် နယ်မြေနှင့် အရင်းအမြစ်များ အထူးသဖြင့် ပရိုဟီးဘိရှင် မူးယစ်ဆေးဝါးရောင်းဝယ်ရေးကို ထိန်းချုပ်ရန် တိုက်ခိုက်နေသောကြောင့် ပျက်စီးနေသည်။

ကျွန်ုပ်လည်ပတ်စဉ် ကျွန်ုပ်သည် သူတို့နှင့် သူတို့၏ကလေးများအတွက် လုံခြုံမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုရှာဖွေရန် ဗင်နီဇွဲလားမှ ထွက်ပြေးလာသော အမျိုးသမီးများ၏ ဇာတ်လမ်းများကို ကြားခဲ့သည်။ အချို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် လက်နက်ကိုင်အုပ်စုများက ဖမ်းဆီးခဲ့သော ကိုလံဘီယာမြို့များတွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြပြီး နှစ်ခ번째 (နှင့် မကြာခဏတတိယ) ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။ ကိုလံဘီယာလူမျိုးများက သတ်ဖြတ်ခြင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းနှင့် 2021 ခုနှစ်မှ 2024 ခုနှစ်အတွင်း ကလေးများကိုအတင်းအကျပ် စုဆောင်းခြင်း 1,000% တိုးပွားခဲ့သည့် အခြေအနေတွင် ၎င်းတို့၏ကလေးများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ များစွာသောသူတို့သည် သူတို့ သို့မဟုတ် သူတို့နှင့် နီးကပ်သူများက ခံစားခဲ့ရသော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိုးနှိပ်မှုများကို ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် အမေရိကန်နှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအကူအညီလျှော့ချမှုများကြောင့် လူသားချင်းဆိုင်ရာအရေးသမားများသည် တုံ့ပြန်ရန် အရင်းအမြစ်အနည်းငယ်သာရှိသည်။ စွမ်းရည်အပေါ် ဖိအားသည် IRC ၀ န်ထမ်းများနှင့် မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆွေးနွေးမှုတိုင်းတွင် အဓိကအကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ 2025 ခုနှစ်အစောပိုင်းတွင် အမေရိကန်အချေအတွက် ရပ်ဆိုင်းခြင်းကြောင့် အဖွဲ့အစည်းအချို့သည် ဗင်နီဇွဲလားအတွင်း လုပ်ငန်းများကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။ အကူအညီလျှော့ချမှုကြောင့် 2024 ခုနှစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက 2025 ခုနှစ်တွင် လိုအပ်သူ အနည်းငယ် သန်း 1.5 ခန့်ကို ကူညီခဲ့သည်။

ထွက်ပြေးလာသော ဗင်နီဇွဲလားလူမျိုးများကို လက်ခံနေသော နိုင်ငံများရှိ အခြေအနေသည် အလားတူပင် ဆိုးဝါးသည်။ 2025 ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလကုန်တွင် ကိုလံဘီယာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏အစီအစဉ်အများစုသည် အမေရိကန်အစိုးရ၏ လုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းမှုကြောင့် ရပ်ဆိုင်းခဲ့ပြီး လပေါင်းလပြည့်လွန်စွာ ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အသိုင်းအဝိုင်းယုံကြည်မှုကို ပျက်စီးစေပြီး ပရောဂျက်အခြေခံအဆောက်အအုံများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အပိုကုန်ကျစရိတ်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အခြားအဖွဲ့အစည်းများကို လုံးဝပိတ်ပစ်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ကုလသမဂ္ဂအရာရှိများက ကျွန်ုပ်အား ဗင်နီဇွဲလားနယ်စပ်ရှိ ကိုလံဘီယာမြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည့် Cucuta တွင် လုပ်ကိုင်နေသော အဖွဲ့အစည်း 38 ခုအနက် 20 ခုသည် နှစ်ကုန်တွင် ပိတ်ပစ်ရန် အစီအစဉ်ထားသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ 2025 ခုနှစ်တွင် ကုလသမဂ္ဂသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအကူအညီလျှော့ချမှုကြောင့် ကိုလံဘီယာတွင် ၎င်း၏ရှေ့နေရာကို လျှော့ချမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

လူသားချင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်ဓာတ်ပြုခြင်းသည် လုံခြုံရေးအခြေအနေပျက်စီးလာခြင်း သို့မဟုတ် ထပ်မံထွက်ပြေးလာမှု ဖြစ်ပွားလာခြင်းဖြစ်ပါက အဖွဲ့အစည်းများသည် လိုအပ်ချက်များကိုဖြည့်ဆည်းရန် ပြင်ဆင်မထားကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ဗင်နီဇွဲလားအတွင်း အကြမ်းဖက်ဖိနှိပ်မှု၊ အာဏာယူပိုင်းစစ်ပွဲများနှင့် နောက်ထပ်စစ်ရေးလုပ်ဆောင်မှုများ၏ အန္တရာယ်တွင် တင်းမာမှုများ ဆက်လက်မြင့်မားနေသည်။ ကိုလံဘီယာတွင် အစိုးရသည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ထွက်ပြေးလာမှုကို တုံ့ပြန်ရန် စည်းရုံးခဲ့သည် – သို့သော် ၎င်းသည်လည်း ဘတ်ဂျက်အကန့်အသတ်များနှင့် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် ထွက်ပြေးလာမှုအကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ဗင်နီဇွဲလားနိုင်ငံ၏နိုင်ငံရေးအနာဂတ်အကြောင်း မသေချာသောအရာများစွာရှိသည်။ လူသားချင်းဆိုင်ရာတုံ့ပြန်မှုကို ချဲ့ထွင်ရန်နှင့် ဗင်နီဇွဲလားနှင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောဒေသရှိ အရပ်သားများအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို လျော့နည်းစေရန် အရေးပေါ်နိုင်ငံတ