(SeaPRwire) – ကျွန်တော်ဟာ အရေးပေါ်ခန်း (ER) မှာနှစ် ၁၅ နှစ်ကြာအလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ HBO ရဲ့ The Pitt ကိုကြည့်ရတာဟာ ဖျော်ဖြေရေးထက် ကျွန်တော့်အလုပ်သမားဘဝရဲ့ အခက်ခဲဆုံးအချိန်တွေကို ပြန်လည်ရှင်သန်နေရသလိုပါပဲ။
ကျွန်တော်တို့ ER ထဲက ကွန်ပျူတာအားလုံး မှောင်သွားတဲ့နေ့နဲ့ နောက်ပိုင်းဖြစ်လာတဲ့ ကမောက်ကမကို မှတ်မိပါတယ်။ ရန်လိုတဲ့ လူနာတွေက ကျွန်တော်တို့ဝန်ထမ်းတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေ။ လူစုလူဝေးက ဓားရှည်နဲ့ဝင်လာတဲ့နေ့။ မူးယစ်ဆေးဝါးတွေကို လမ်းလွှဲယူပြီးနောက် ရေချိုးခန်းထဲမှာ ဆေးအလွန်အကျွံသုံးစွဲထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို တွေ့ခဲ့ရတဲ့နေ့။
ကျွန်တော် သေကြောင်းကြေညာခဲ့ရတဲ့ လူနာဘယ်နှစ်ယောက်၊ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ရတဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအကြမ်းဖက်မှုခံစားရသူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိမှန်း မမှတ်မိတော့ပါဘူး။ အတွေ့အကြုံရင့် ER ဆရာဝန်တိုင်းလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပါပဲ။
Emmy Award ဆုရတဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းတွဲဟာ ဖိအားများတဲ့ အလုပ်ခွင်တွေထဲက ဘဝကို ထင်ဟပ်ပြနေပါတယ်။ မရပ်မနား အရှိန်၊ အဆက်မပြတ် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ၊ ကျန်းမာရေးနဲ့ညီညွတ်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေထက် ကျော်လွန်တွန်းအားပေးခံရတဲ့ ပညာရှင်တွေရဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေပေါ့။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းတွေဟာ ဒီအလုပ်ကြောင့် ထိခိုက်တယ်လို့ပြောတာက လျော့ပြောရာကျပါတယ်။ များစွာသောသူတွေဟာ စိတ်ဒဏ်ရာ (moral injury) ကိုသယ်ဆောင်နေကြရပါတယ်။ ပျက်စီးနေတဲ့စနစ်တစ်ခုအတွင်း မိမိတန်ဖိုးထားမှုတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ပြီးလုပ်ဆောင်ဖို့ ဖိအားပေးခံရတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုပါ။
ဒီစိတ်ဖိစီးမှုရဲ့ အဓိကအရင်းအမြစ်ကြီးတစ်ခုက တစ်နိုင်ငံလုံးမှာရှိတဲ့ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုစနစ်ပါပဲ။
အရေးပေါ်ဌာနတွေမှာ Burnout ဖြစ်နှုန်းမြင့်မားနေတာက အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ ER ဝန်ထမ်းတွေအပေါ် လေ့လာမှုတစ်ခုအရ အရေးပေါ်ဆရာဝန် ၆၀% ကျော်၊ ER သူနာပြုများး၏ ၇၂% ခန့်နှင့် ပါရာမက်ဒစ်များ၏ ၇၅% ခန့်က burnout ကိုတွေ့ကြုံနေရကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။ သုတေသနကတော့ အဓိကအကြောင်းရင်းသုံးခုကို ညွှန်ပြနေပါတယ်။ ကျန်းမာရေးယဉ်ကျေးမှု၊ အလုပ်ခွင်၏ထိရောက်မှုနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကျန်းမာရေးပါ။
The Pitt မှာ ဒီသုံးခုစလုံးရဲ့ ပြိုလဲမှုတွေကို ကျွန်တော်တို့မြင်ရပါတယ်။ အုပ်ချုပ်သူတွေက လူနာတွေကို လက်ခံပြီးသားဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာတောင် မလုံခြုံတဲ့အခြေအနေတွေထဲ ပိုမြန်အောင်တွန်းအားပေးနေကြပါတယ်။ လူ့ဇာတ်လောကထက် ကျော်လွန်တဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို မျှော်လင့်ထားပြီး စွမ်းအင်ကုန်ခန်းမှုကို ပုံမှန်ဖြစ်နေတယ်လို့ လက်ခံထားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုကိုလည်း ကျွန်တော်တို့တွေ့ရပါတယ်။
ဒီစနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေဟာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ပြဿနာရှိပါတယ်။ ပြင်ဆင်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ဒါဟာ ပျက်စီးနေတဲ့စနစ်တစ်ခုအကြောင်း ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်တည်းမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီစနစ်အတွင်းက လူတွေဘာဖြစ်သွားတယ်၊ ဘယ်လိုပြန်ကောင်းလာတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပါ။ ကျန်းမာရေးစနစ်ကို မနက်ဖြန်ပြင်လိုက်ရင်တောင် burnout ဟာ ပျောက်ကွယ်သွားမှာမဟုတ်ပါဘူး။ လုပ်ငန်းတိုင်းက စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်သူတွေဟာ ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းကြောင်းမရှိဘဲ ပြန်ကောင်းအောင်ကြိုးစားနေရဦးမှာပါ။
ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ဆိုတာ လူတွေကို ဆက်တိုက်ဖိစီးမှုကနေ ခံနိုင်ရည်ရှိအောင်သင်ပေးတာထက် ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေဖို့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေပေးဖို့လိုပါတယ်။
The Pitt ဟာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပညာရှင်တွေအကြောင်းတင်မကဘဲ လုပ်ငန်းတိုင်းက စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်သူတွေအကြောင်း ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့အမှန်တရားကို ဖော်ပြနေပါတယ်။
စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်သူတွေ ဘယ်တော့မှ သင်ကြားခြင်းမရှိခဲ့တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုများ
Burnout ဟာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရှုံးနိမ့်မှု (သို့) အားနည်းချက်မဟုတ်ပါဘူး။ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်သူတွေဟာ ကြာရှည်စွာဖိစီးမှုကို သူတို့သိထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့အခါ ဖြစ်လာတာပါ။ ကျွန်တော်တို့က မာကျောလာတယ်၊ ဖြတ်ကျော်တယ်၊ နံရံတွေဆောက်တယ်။ ရေရှည်မှာ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်ကျွန်တော်တို့ထိခိုက်စေတဲ့နည်းတွေနဲ့ ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ချိတ်ဆက်မှုဖြတ်တောက်တာ၊ အလုပ်လုပ်လွန်းတာ၊ အစားအသောက် (သို့) အရက်နဲ့ ထုံထိုင်းသွားအောင်လုပ်တာတွေပေါ့။
The Pitt ထဲမှာ Dr. Robby က အလုပ်သင်တစ်ယောက်ကို “ အင်အားစက်ကွင်း” တစ်ခုဆောက်ဖို့ပြောပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အင်အားစက်ကွင်းတွေက ဘာမှပျောက်ကင်းအောင်မကုသပေးနိုင်ပါဘူး။ ကုစားဖို့လိုတဲ့အရာတွေကို ပိတ်မိနေစေပြီး ကုန်ကျစရိတ်တွေပိုတိုးစေပါတယ်။
ဆေးပညာမှာ လူနာတွေနဲ့ မိသားစုတွေကို စိတ်ထိခိုက်စရာသတင်းဆိုးတွေ ဘယ်လိုပေးရမယ်ဆိုတာ သင်ပေးကြပေမယ့် ဒီဘဝဒဏ်ကို ကျွန်တော်တို့ကိုယ်ကျွန်တော်တို့ မထိခိုက်စေဘဲ ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမယ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ သင်ပေးလေ့မရှိပါဘူး။ လုပ်ငန်းတိုင်းက စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်သူတွေကို ဖိအားအောက်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်ရမယ်ဆိုတာ လေ့ကျင့်ပေးကြပေမယ့် ဒီဖိအားကနေ ဘယ်လိုပြန်ကောင်းအောင်လုပ်ရမယ်ဆိုတာ သင်ပေးလေ့မရှိပါဘူး။
ကိုယ်တိုင်ရဲ့ burnout ကို ကျော်လွှားပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော်ဟာ မေးခွန်းတစ်ခုကိုပဲ အာရုံစိုက်လာပါတယ်။ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်သူတွေကို တကယ်ဘယ်လိုကူညီပြန်ကောင်းအောင်လုပ်ပေးမလဲ။
ကျွန်တော်တွေ့ရှိခဲ့တာက burnout ကနေပြန်ကောင်းလာဖို့ဟာ အနားယူတာ (သို့) ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဂရုစိုက်ဖို့ ဆောင်ပုဒ်တွေထက် ကျွမ်းကျင်မှုတွေလိုအပ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် burnout ဖန်တီးပေးတဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအမျိုးအစားတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးနိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုသုံးမျိုးရှိပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စောင့်ရှောက်ခြင်း (self-stewardship)၊ စိတ်ခံစားချက်များကို ကိုင်တွယ်ခြင်း (emotional processing) နှင့
ဤအတိတ်ကိုတတိယပါတီအကြောင်းအရာပေးသူမှ ပံ့ပိုးပေးသည်။ SeaPRwire (https://www.seaprwire.com/) သည် မည်သည့်အာမခံချက် သို့မဟုတ် ကြေညာချက်ကိုလည်း မရှိပါ။
အမျိုးအစား: ထူးခြားသတင်း, နေ့စဉ်သတင်း
SeaPRwire သည် ကုမ္ပဏီများနှင့်အဖွဲ့အစည်းများအတွက် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသတင်းလွှာထုတ်ပြန်ခြင်း ဝန်ဆောင်မှုများကိုပံ့ပိုးပေးပြီး ၆,၅၀၀ ကျော်မီဒီယာစာရင်းများ၊ ၈၆,၀၀၀ ကျော်စာရေးသူများနှင့် သတင်းဌာနများ၊ ၃၅၀ သန်းကျော်၏ desktop နှင့် app မိုဘိုင်းသုံးစွဲသူများအထိ ဝန်ဆောင်မှုများပေးပါသည်။ SeaPRwire သည် အင်္ဂလိပ်၊ ဂျပန်၊ အင်္ဂါလိပ်၊ ကိုရီးယား၊ ပြင်သစ်၊ ရုရှား၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ မလေးရှား၊ ဗီယက်နမ်၊ တရုတ်နှင့်အခြားဘာသာစကားများတွင် သတင်းလွှာထုတ်ပြန်ရန် အထောက်အကူပြုပါသည်။