Roofman သည် ရွှင်လန်းသော အချစ်ဟာသကားဖြစ်သော်လည်း ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အနှစ်သာရရှိသည်

(SeaPRwire) –   Roofman သည် လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၅ နှစ်ခန့်က ပုံမှန်စတူဒီယိုရုပ်ရှင်တစ်ခုလို ခံစားရပြီး ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သောအရာဖြစ်သည်။ streaming တော်လှန်ရေးမစတင်မီက ရုပ်ရှင်ကြည့်ပရိသတ်များသည် စနေနေ့ညအတွက် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော date movie တစ်ခုကို အမြဲရှာဖွေနေခဲ့ကြပြီး Roofman သည် ထိုလိုအပ်ချက်များစွာကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ ၎င်းတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သရုပ်ဆောင်များ ပါဝင်ပြီး တစ်ဦးမှာ ကနိုင်၊ ကလည်း ကပြသည်။ မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေများကြားက ပွင့်လန်းလာသည့် ချိုမြိန်သော အချစ်ဇာတ်လမ်းကို အခြေခံထားသည်။ ဥပဒေကိုချိုးဖောက်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ အချိန်အတန်ကြာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်းအကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် ပုန်ကန်သောပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိစေသည်။ Roofman ၏ နမူနာ (trailer) သည် ဤရုပ်ရှင်ကို ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော romantic comedy တစ်ခုအဖြစ် ပြသထားပြီး ယင်းမှာ တစ်ဝက်ကျော်မှန်ကန်သည်။

သို့သော် ရုပ်ရှင်၏ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်တွင် Roofman သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ၊ မသိမသာ ဝမ်းနည်းမှုဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။ လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ခန့်က ကျွန်ုပ်တို့သည် အမျိုးသားများ၏ အခက်အခဲ (crisis in masculinity) အကြောင်းကို ပြောဆိုနေခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းသည် အတိအကျဘာကို ဆိုလိုသည်ကို မည်သူမျှ သတ်မှတ်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပါ။ ယောက်ျားလေးများသည် ၎င်းတို့၏ မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းများထက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုနည်းပြီး စာသင်ကျောင်းတွင်လည်း ကောင်းစွာလုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိဟု ဆိုကြသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသော အမျိုးသားများသည် လုပ်ငန်းခွင်နှင့် အပြင်ဘက် နှစ်ခုစလုံးတွင် ခြိမ်းခြောက်ခံရသလို၊ မရေရာမသေချာဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ Roofman သည် ထိုပြဿနာများကို တိုက်ရိုက်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းမရှိသော်လည်း Cianfrance မှ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်အစောပိုင်းက ဖန်တီးခဲ့သော ထင်ရှားသည့် ရုပ်ရှင်များဖြစ်သည့် (၂၀၁၀) နှင့် The Place Beyond the Pines (၂၀၁၂) တို့ကဲ့သို့ပင် အမျိုးသားအချို့သည် မိသားစုဘဝနှင့်ပတ်သက်လာသောအခါ မည်သည့်အခါမျှ အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားရပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့သည် မိသားစုကို တောင့်တကြပြီး၊ ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့် အထူးသဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ Roofman သည် မဟုတ်တော့သည့်တိုင်အောင် ဟာသတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ “ မကောင်းသောရွေးချယ်မှုများ” ဟုခေါ်သော အရာများကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူအလိုချင်ဆုံးအရာဖြစ်သည့် မိသားစုဘဝမှ တစ်ကြိမ်သာမက နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် နှင်ထုတ်ခံရသော လူတစ်ဦး၏ ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။

သည် Jeffrey Manchester အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားသည်။ သူသည် ယခင်က စစ်သားဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး McDonald’s စားသောက်ဆိုင်များစွာကို လုယက်မှုဖြင့် ထောင်ဒဏ် ၄၅ နှစ် ချမှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် အသက်သစ်တစ်ခုကို စတင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ထောင်မှ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ Manchester သည် Charlotte, N.C., ရှိ Toys”R”Us စတိုးဆိုင်တစ်ခုတွင် မည်သူမျှ မသိရှိဘဲ ခြောက်လကြာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယာယီပုန်းအောင်းရာနေရာမှ ဝင်ထွက်သွားလာရန် နည်းလမ်းများကို ပိုင်နိုင်စွာ တွေးတောခဲ့ပြီး ဒေသခံ မိခင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် Leigh Wainscott နှင့်ပင် ချစ်ကြိုက်ခဲ့သည်။ Leigh Wainscott အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားသည်။ Roofman —ရုပ်ရှင်၏ ခေါင်းစဉ်သည် Manchester ကို ပေးထားသော နာမည်ပြောင်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် ဓားပြတိုက်သည့် လုပ်ငန်းများကို ၎င်းတို့၏ ခေါင်မိုးများကို ဖောက်၍ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်— Manchester ၏ ရှင်သန်မှုနည်းလမ်းများတွင် အံ့သြဖွယ်ဟာသများကို မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့တွင် ကလေးအစားအစာနှင့် မြေပဲ M&Ms (သူ၏ ယာယီထောင်ထဲတွင် ရှာဖွေရရှိနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အစားအစာများ) ကို စားသုံးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဒေသခံဘုရားကျောင်းတွင် တွေ့ဆုံခဲ့သော Leigh ကို ချစ်ကြိုက်ပုံသည် သန့်ရှင်းပြီး ချိုမြိန်သည်။ Manchester သည် သူမ၏ကလေးများအား (ခိုးယူထားသော) ကစားစရာများနှင့် ဗီဒီယိုဂိမ်းများကို လက်ဆောင်ပေးပြီး သူမကို ရယ်စရာကောင်းပြီး ရိုးသားသော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုမျိုးဖြင့် ဆက်ဆံသည်။

Tatum သည် ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်ရုပ်ကို မည်သို့သရုပ်ဆောင်ရမည်ကို အတိအကျသိသည်။ Leigh သည် Manchester ပုန်းအောင်းနေသည့် Toys”R”Us တွင် အလုပ်လုပ်သည်။ ပျင်းရိခြင်းကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း၊ သူ့ရှိနေခြင်းကို မည်သူမျှ မသိစေရန်အတွက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် သူသည် စတိုးဆိုင်အတွင်း နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်ပျက်နေသည့် အရာများကို ကြည့်ရှုရန် monitor တစ်လုံးကို တပ်ဆင်ထားသည်- သူသည် Leigh အလုပ်လုပ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သော်လည်း သူမနှင့် စကားမပြောနိုင်။ သူမ၏ဘုရားကျောင်းတွင် ခရစ္စမတ်အရုပ်လှူဒါန်းပွဲရှိကြောင်း သိရှိသောအခါ အခြေအနေပြောင်းလဲသွားသည်။ ရုပ်ရှင်ထဲတွင် ကာတွန်းဆန်ဆန် ဗီလိန်တစ်ဦးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားသော ဆိုးသွမ်းသည့် စတိုးမန်နေဂျာသည် လှူဒါန်းရန် ငြင်းဆန်သောကြောင့် Manchester သည် (ခိုးယူထားသော) အရုပ်အိတ်အပြည့်ကို စုဆောင်းကာ ဘုရားကျောင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ယူဆောင်သွားသည်။ ကြင်နာတတ်သည့် ဘုရားကျောင်းမှ အမျိုးသမီးများသည် သူ့ကို ပျော်ရွှင်စွာ လက်ခံကြသည်- သူ့နာမည်ကို မေးသောအခါ သူက “John Zorn” ဟု ရုတ်တရက် ထွက်ပြောလိုက်သည်။ (ဤသည်မှာ ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်များ Downtown New York ဂီတလောက၏ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် နာမည်ကျော် avant-garde saxophone ပညာရှင်နှင့် တေးရေးဆရာ John Zorn ကို သိကျွမ်းသူတိုင်းအတွက် ရယ်စရာဖြစ်လိမ့်မည်။) သူက ၎င်းတို့အား လျှို့ဝှက်အစိုးရလုပ်ငန်းများ လုပ်ကြောင်း ပြောပြသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ဒေသခံ Red Lobster တွင် singles brunch တစ်ခုသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့ကြရာ ၎င်းမှာ Leigh အပါအဝင် အလယ်အလတ်အရွယ်ရှိ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် လူပျိုအမျိုးသမီးများ အပြည့်ပါသော စားပွဲတစ်လုံး ဖြစ်နေသည်။ သူက စားပွဲခုံ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ဝင်ထိုင်ရင်း ၎င်းတို့အား ချီးကျူးစကားပြောသည်- “ဒါက singles brunch လို့ထင်ခဲ့တာ၊ supermodels brunch လို့ မထင်ခဲ့ပါဘူး!” Tatum တွင် ပြောင်းခင်းတစ်ခုလို တောက်ပသော မျက်နှာရှိပြီး သင့်ကို လုံးဝလှည့်ဖြားမည့်သူမဟုတ်သကဲ့သို့ ပုံစံရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လိမ်ညာမှုနှင့် လှည့်ဖြားမှုများဖြင့်သာ အသက်ရှင်နေသူတစ်ဦးကို သရုပ်ဆောင်ရန် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

သူ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ သင်မြင်လိမ့်မည်။ ရုပ်ရှင်၏ ပထမပိုင်းသည် Manchester က သူ၏ ပထမဆုံးမိသားစုကို မည်သို့ဆုံးရှုံးခဲ့ပုံကို ပြသသည်။ ၎င်းမိသားစုတွင် ဇနီး၊ မွေးကင်းစအမြွှာကလေးငယ်များနှင့် သူမြတ်နိုးရသော ရှစ်နှစ်အရွယ်သမီးငယ်တို့ ပါဝင်သည်။ အဖွင့်ဇာတ်ဝင်ခန်းတွင် သူသည် ထိုအချိန်က ခြောက်နှစ်အရွယ် သမီးငယ်အား သူမထိုက်တန်သော မွေးနေ့ပွဲကို ကျင်းပပေးရန် ရုန်းကန်ရသည်—စစ်မှုထမ်းပြီးနောက် သူ့ဘဝကို ကောင်းမွန်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းဖြစ်သော စစ်တပ်မှ သူငယ်ချင်းဟောင်း Steve () သည် သူသိပြီးသားအချက်တစ်ခုကို ထောက်ပြသည်- သူသည် အရာရာတိုင်း မည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို အထူးသတိထားတတ်ပြီး အခြားသူများ မမြင်နိုင်သည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းဖြင့် သူသည် McDonald’s စားသောက်ဆိုင်များကို စတင်လုယက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ယင်းကို သဘောကောင်းကောင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်- တုန်ယင်နေသော Mickey Dee’s ဝန်ထမ်းအုပ်စုကို အအေးခန်းတစ်ခုထဲ ပိတ်လှောင်ခြင်းမပြုမီ၊ လက်တိုအင်္ကျီသာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ၎င်းတို့အနက် တစ်ဦး (အကြိုက်ဆုံး Tony Revolori က သရုပ်ဆောင်) အား သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကုတ်အင်္ကျီကို ပေးခဲ့သည်။

Manchester သည် ရုပ်ရှင်တစ်လျှောက်လုံး သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေခဲ့ပြီး အများစုမှာလည်း မှန်ကန်ပါသည်။ သူသည် လူများကို ဂရုစိုက်သည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ထိခိုက်စေလိုစိတ်မရှိပါ။ သို့သော် Tatum သည် Manchester ၏ အတွေးအမြင်များရှိ ချွတ်ယွင်းချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့စေသည်—သူ၏ အပြုအမူ၏ အရင်းခံတွင် အထူးသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဗဟိုပြုသော လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုမျိုး ရှိနေသည်။ Tatum ၏ Manchester သည် ထို Toys”R”Us စတိုးဆိုင်၏ ညဘက် လူရှင်းသော စင်္ကြံများတစ်လျှောက် ကခုန်နေသည့် မြင်ကွင်းများစွာရှိသည် (တစ်ခါတစ်ရံ အဝတ်မပါဘဲ)။ (Tatum ကို musical ရုပ်ရှင်တွင် သရုပ်ဆောင်သည်ကို မမြင်ရလျှင် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး နောက်တစ်ခု ဖြစ်ရမည်။) သို့သော် Tatum သည် သာမန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသူတစ်ဦးထက် ပိုသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူ့မျက်လုံးများတွင် အေးစက်စက် လစ်ဟာမှုတစ်ခုကို သင်တွေ့မြင်ရပြီး Manchester သည် ပျော်ရွှင်မှုကို သူခံစားထိုက်သည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် ၎င်းကို အလွယ်တကူ ယူနိုင်သည်ဟု နားလည်ရသည်။ သူ၏ တွန်းအားများသည် စင်ကြယ်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်မျိုးတစ်ဖုံသော ခံစားပိုင်ခွင့်မျိုး ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူ့အပေါ် သနားစိတ်ဝင်မိဆဲပင်။

ထိုရှုပ်ထွေးသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲငင်မှုမျိုးက Roofman ကို အောင်မြင်စေသည်။ Dunst ၏ ပါဝင်မှုသည် ဤနေရာတွင် အဓိကကျသည်။ အရေးပါသော ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုတွင် Leigh ၏ ပျော်ရွှင်သော တောက်ပမှု—သူမလူကောင်းတစ်ဦးကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်ဟု ထင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပျော်ရွှင်မှု—သည် သံသယနှင့် စိုးရိမ်မှုတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ Dunst သည် ထိုမြင်ကွင်းကို လှုပ်ရှားမှုအနည်းဆုံးဖြင့် သရုပ်ဆောင်သွားသည်မှာ လကို ထာဝရဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။ Roofman သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည်- Tatum ၏ Manchester ကဲ့သို့ လိမ္မာပါးနပ်ပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော လူတစ်ဦးသည် စနစ်ကို ကျော်ဖြတ်ပုံကို ကြည့်ရသည်မှာ ပျော်စရာဖြစ်သည်။ သို့သော် Manchester လုပ်သမျှတိုင်းသည် အမျိုးသားတစ်ဦးကို အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်စေသည့် သူ၏ မှားယွင်းသော အမြင်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးအမှားကို နားလည်ကြောင်း တစ်ကြိမ်ထက်မက ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုခဲ့သည်- သူသည် သူ၏ “မိသားစုများ” အား ငွေဖြင့်ဝယ်ယူနိုင်သည့် အရာအားလုံးကို ပေးရန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့တကယ်လိုချင်သည်မှာ သူ့ကိုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်အတန်ကြာ စနစ်ကို အောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် မအောင်မြင်နိုင်သော အလုပ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ကျော်ဖြတ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။