ஒற்றுமைக்கு ஒப்புதல்: நாம் உடன்பட வேண்டும்

(SeaPRwire) –   ကျွန်ုပ်တို့၏ အရေးအကြီးဆုံးစကားဝိုင်းများစွာသည် ပိုမိုကွဲပြားလာသည်ဟု ခံစားရသောအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပိတ်မိနေစေသည့် အလေ့အထများထဲသို့ ကျရောက်ရန် လွယ်ကူပါသည်။

မကြာခဏဆိုသလိုပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ့်ထောင့်သို့ ပြန်ဆုတ်ကာ ခက်ခဲသောဆွေးနွေးမှုများကို ရှောင်ရှားပြီး အမှန်တကယ်နားလည်မှုထက် မျက်နှာပြင်အဆင့် ယဉ်ကျေးမှုကိုသာ လက်ခံလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့ရင်ဆိုင်နေရသော စိန်ခေါ်မှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ပိုမိုလိုအပ်နေပါသည်။

စကားဝိုင်းတစ်ခုသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးလာသည်ဟု သို့မဟုတ် စိတ်ခံစားမှုများပြင်းထန်လာသည်ဟု ခံစားရသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ agree to disagree” ဟူသော အသုံးများသည့် စကားစုကို မကြာခဏ ပြောမိတတ်သည်။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤစကားစုကို ပြောဖူးပါသည်။ ၎င်းသည် ပဋိပက္ခကို ရှောင်ရှားရန်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် ယဉ်ကျေးသောနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျွန်ုပ်နားလည်လာရသည်မှာ ၎င်းသည် ယဉ်ကျေးသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း “agree to disagree” သည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စကားဝိုင်းကို အဆုံးသတ်စေပြီး ၎င်းနှင့်အတူ တိုးတက်မှုအလားအလာကိုလည်း အဆုံးသတ်စေသည်။ ယင်းအစား ကျွန်ုပ်တို့ သဘောတူပြီးသား နေရာမှ စတင်ခဲ့လျှင်ကော။ ကျွန်ုပ်တို့ “agree to agree” ဟု ပြောခဲ့လျှင်ကော။

ရုတ်တရက် ကျွန်ုပ်တို့သည် စကားဝိုင်းတစ်ခုကို အဆုံးသတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ စတင်မိတ်ဆက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှိပြီးသား တူညီသောအခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကွဲပြားစေသည်များကို ဆက်သွယ်ပေးရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှုပ်ထွေးဆုံးသော လူမှုရေးကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် သော့ချက်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ သဘောတူညီထားသည့်နေရာမှ စတင်ပါ

သေနတ်အကြမ်းဖက်မှုထက် ဤနည်းလမ်း၏ လိုအပ်ချက်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ပြသနိုင်သည့် ကိစ္စရပ်များ ရှားပါးသည်။

လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်အတွင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ကလေးများနှင့် ဆယ်ကျော်သက်များအတွက် သေနတ်ဒဏ်ရာများသည် သေဆုံးမှု၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤအကျပ်အတည်း၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်နည်းဆိုသည့်အပေါ် စုစည်းညီညွတ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံ၏ အကြီးမားဆုံးသော စိန်ခေါ်မှုများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စသည် ဆွေးနွေးရန် ပင်လွန်ကွဲပြားလွန်းသည်ဟု များစွာက ယုံကြည်ကြသည်။

ကျွန်ုပ်မူကွဲပြားစွာ ယုံကြည်သည်။ အမေရိကန်လူမျိုးများသည် ကျွန်ုပ်တို့ထင်သည်ထက် ပိုမိုသဘောတူညီမှုရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည့် အထောက်အထားများရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် Ad Council ၏ စစ်တမ်းတစ်ခုအရ သေနတ်ပိုင်ဆိုင်သော အိမ်ထောင်စုများ၏ ၈၀% က ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းခြင်းသည် ဒဏ်ရာရမှုများကို လျှော့ချပေးသည်ဟု သဘောတူကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ထို့အပြင် ၂၀၂၄ ခုနှစ် Ad Council ဦးဆောင်သည့် လေ့လာမှုတစ်ခုအရ အမေရိကန်လူမျိုး ၁၀ ဦးလျှင် ၈ ဦးက ပိုမိုထိရောက်သော စကားဝိုင်းများရှိခြင်းသည် ကလေးများနှင့် ဆယ်ကျော်သက်များကြားတွင် သေနတ်ဒဏ်ရာများနှင့် သေဆုံးမှုများကို လျှော့ချရန် ကူညီနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ကလေးများနှင့် ဆယ်ကျော်သက်များကို ဘေးကင်းလုံခြုံစေလိုကြသည်။

တူညီသောအခြေခံအုတ်မြစ်ရှိရာမှ စတင်ခြင်းသည် တစ်ခါက မမီနိုင်ဟုခံစားရဖူးသော စကားဝိုင်းများအတွက် နေရာဖွင့်ပေးသည်။ ထိုအခြေခံအုတ်မြစ်မှ စတင်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကွဲပြားမှုများဟု ယူဆခံရနိုင်သော ခက်ခဲသည့်စကားဝိုင်းများကို တိုးတက်မှုဆီသို့ ဦးတည်ရာလမ်းကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် စကားဝိုင်းများစွာ လိုအပ်ပါသည်။

Ad Council သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ “Agree to Agree” စည်းရုံးလှုံ့ဆော်ရေးဖြင့် ဤပုံစံကို လက်တွေ့အသုံးချခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဤတိုင်ကြားချက်သည် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ တစ်နှစ်အတွင်း ဤစည်းရုံးလှုံ့ဆော်ရေးကို သိရှိသော မိဘများ၏ ၆၇% က သေနတ်ဒဏ်ရာများနှင့် သေဆုံးမှုများကို ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ကလေးများနှင့် စကားဝိုင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပြီး မသိရှိသူများ၏ ၄၈% နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပိုမိုများပြားသည်။

တိုးတက်မှုအတွက် ပုံစံခွက်တစ်ခု

“Agree to Agree” ဘောင်ခွင်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ရှေ့ဆက်ရွေ့လျားစေရန် ဗျူဟာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကွဲပြားမှုများကို ဖယ်ရှားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ကို ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်များကို သတ်မှတ်ခွင့်မပြုရန် ငြင်းဆိုခြင်းဖြင့် ဖြစ်သည်။

သဘောထားကွဲလွဲမှုသည် ရှောင်လွှဲ၍မရပါ – သေနတ်အကြမ်းဖက်မှုကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသောကိစ္စရပ်များတွင်သာမက ကျွန်ုပ်တို့ကူးဖြတ်သွားလာသော ဆက်ဆံရေးနှင့် မိတ်ဖက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် အရာရာတိုင်းတွင် သဘောတူညီသူ တစ်ဦးမျှမရှိပါ – အိမ်ထောင်ဖက်၊ မိတ်ဆွေ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သို့မဟုတ် မိတ်ဖက်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မဟုတ်ပါ။ လုပ်ဆောင်မှုမစတင်မီ လုံးဝညီညွတ်မှုကို မျှော်လင့်ခြင်းသည် ရလဒ်တစ်ခုကိုသာ အာမခံသည် – ၎င်းသည် စတင်မည့်အချိန်မတိုင်မီကပင် တိုးတက်မှုရပ်တန့်သွားစေသည်။

ပြီးပြည့်စုံသော သဘောတူညီချက်ထက် ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အတူတကွ ရှေ့ဆက်သွားရန် ရွေးချယ်ပြီးနောက် သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ကျွန်ုပ်တို့မည်သို့ လုပ်ဆောင်သည် ဆိုသည့်အပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်မိတ်ဖက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွင် ကွဲပြားမှုများသည် မြင်လွှာကွယ်နေသော အချက်များကို ပေါ်လွင်စေနိုင်၊ အမြင်သစ်များကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကို ရှေ့ဆက်တွန်းပေးသည့် အတွေးအခေါ်များကို စမ်းသပ်နိုင်သည်။

သဘောထားကွဲလွဲမှုကို တူညီသောအခြေခံအုတ်မြစ်ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျောက်တုံးများအဖြစ် ဆက်ဆံသောအခါ ၎င်းသည် လမ်းဆုံးမဟုတ်ဘဲ စတင်ရာနေရာဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက်ပ