လေ့လာမှုတစ်ခုကဆိုသည်မှာ၊ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခန်းအချိန်အနည်းငယ်ဖြင့် သင့်ရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှော့ချနိုင်သည်

(SeaPRwire) –   သိပ္ပံပညာသည် သင့်အား လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သင့်ကြောင်း အကြံပေးသည်ကို အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် နှလုံးကျန်းမာရေးနှင့် ပတ်သက်လျှင် ဆရာဝန်များနှင့် သုတေသီများသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး လက်ရှိနေခြင်း၊ ပြေးခြင်း၊ ရေကူးခြင်း သို့မဟုတ် စျေးဆိုင်သို့ လျင်မြန်စွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများသည် ပိုကောင်းသော ရလဒ်များနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် အလွန်ဆန်းသစ်သော သုတေသနများက သင့်အား တစ်ပတ်လျှင် ဂျင်မတွင် နာရီပေါင်းများစွာ အသက်ရှူချက်ခဲနေခြင်းမလိုပါဟု ညွှန်ပြသည်။ လက်ကောက်တွင် လှုပ်ရှားမှုစောင့်ကြည့်စက်ဝတ်ဆင်ထားသူများ၏ ဒေတာကို အခြေခံသည့် သုတေသနများက လမ်းလျှောက်ခြင်းကဲ့သို့သော အလေးမများသော လေ့ကျင့်ခန်းအနည်းငယ်ပင် ကျန်းမာရေးအကျိုးကျေးဇူးရှိကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထို့အပြင် တစ်ပတ်လျှင် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းများကို မိနစ်အနည်းငယ်သာ လုပ်ဆောင်ပါက နှလုံးနှင့် အဆုတ်များထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျန်းမာရေးရရှိနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

မတ်လ 30 ရက်နေ့တွင် European Heart Journal တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော သုတေသနအသစ်တစ်ခုတွင် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းများနှင့် အမျိုးအစား 2 ဆီးချိုရောဂါ၊ ရေမတ်ရောဂါကဲ့သို့သော ခုခံအားစနစ်ကို ပြင်ဆင်သော ရောင်ရမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများနှင့် နှလုံးခန္ဓာကိုယ်၏ အထက်အခန်းများ ပုံမှန်မဟုတ်သော တုန်ခါမှု (atrial fibrillation) အပါအဝင် ရောဂါအမျိုးအစားရှစ်ခု ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေအကြား ဆက်နွယ်မှုကို လေ့လာခဲ့သည်။ ဤသို့သော သုတေသနများသည် အကြောင်းရင်းကို သက်သေပြနိုင်မသော်လည်း သုတေသီများက ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းများသည် ဤရောဂါအားလုံးဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ချွေးထွက်ခြင်းအနည်းငယ်ပင် သင်သိသည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကျိုးကျေးဇူးရှိကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

လေ့ကျင့်ခန်းသည် အန္တရာယ်အချက်များစွာကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်

သစ်သောစာတမ်း၏ စာရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး Australia ရှိ Monash University မှ ပါမောက္ခ Emmanuel Stamatakis က ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ ပြဿနာများနှင့် သေဆုံးမှုအန္တရာယ်လျှော့ချခြင်းအကြား ဆက်နွယ်မှုကို ယခင်က သုတေသနများတွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ပြောကြားသည်။ “ ဤသုတေသနသည် ဆက်တိုက်ထိုးချက်ပြုပြီး ကူးစက်ရောဂါမဟုတ်သော ရောဂါအမျိုးအစားပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာကို ထည့်သွင်းလေ့လာခဲ့သည်” ဟု သူဆက်ပြောသည်။ ၎င်းတွင် စိတ်မှတ်ထားမှုဆိုးရွားခြင်းနှင့် အသည်းရောဂါ၊ နှလုံးပုံမှန်မဟုတ်သော ကျောက်ကပ်ရောဂါကဲ့သို့သော ဇီဝဖြစ်စဉ်ဆိုင်ရာ ရောဂါများပါဝင်သည်။

အဖွဲ့သည် UK Biobank မှ လူနေ ၁၀၀,၀၀၀ နီးပါး၏ ဒေတာကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတွင် ကျန်းမာရေးရလဒ်များနှင့် ပါဝင်သူများအနက်အချို့သည် တစ်ပတ်လုံးဝတ်ဆင်ထားသော လှုပ်ရှားမှုစောင့်ကြည့်စက်မှ အချက်အလက်များပါရှိသည်။ ထို့အပြင် ပါဝင်သူအများအပြားက ဖြည့်စွက်ထားသော ကိုယ်လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ မေးခွန်းစာစောင်များမှ အချက်အလက်များကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူတို့က ၎င်းတို့၏ ကိုယ်လှုပ်ရှားမှု၏ ၄% ကျော်ကို ပြင်းထန်သည်ဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်ခံရသူများ (ဆိုလိုသည်မှာ ပါးစပ်ရှုပ်ထွေးသွားလောက်အောင် အသက်ရှူချက်ခဲနေခြင်း) သည် စစ်ဆေးခံရသော ရောဂါအားလုံးဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အန္တရာယ်သည် ထိုအဆင့်သို့ မရောက်ရသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရောဂါအမျိုးအစားပေါ် မူတည်၍ ၂၉% မှ ၆၁% ပိုနိမ့်သည်။

ရောဂါတစ်ခုစီသည် အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။ Crohn’s disease အပါအဝင်သော ခုခံအားစနစ်ကို ပြင်ဆင်သော ရောင်ရမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများဖြစ်ပွားနိုင်ခြေလျှော့ချခြင်းသည် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆက်နွယ်နေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် အမျိုးအစား 2 ဆီးချိုရောဂါအန္တရာယ်သည် လေ့ကျင့်ခန်းအဆင့်အားလုံးတွင် ကုန်ဆုံးစရာ အချိန်ပမာဏနှင့် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းတွင် ကုန်ဆုံးစရာ အချိန်နှစ်ခုလုံးနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။ “ ပမာဏသည် အရေးကြီးသည့် အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်” ဟု Stamatakis က ပြောသည်။ (အပြင်းအထန်သာ မဟုတ်ဘဲ)။

လေ့ကျင့်ခန်းပမာဏဘယ်လောက်မျှလုံလောက်သနည်း။

ယူအက်စ်တွင် လက်ရှိအကြံပြုချက်များအရ တစ်ပတ်လျှင် ပြင်းထန်သော ကိုယ်လှုပ်ရှားမှု ၇၅ မိနစ်သို့မဟုတ် အလယ်အလတ်အဆင့် လေ့ကျင့်ခန်း ၁၅၀ မိနစ်လုပ်ဆောင်သင့်သည်။ သို့သော် ဤသုတေသနအဖွဲ့နှင့် အခြားသူများက တွေ့ရှိခဲ့သည့်အတိုင်း အလွန်သေးငယ်သော ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုပမာဏပင် ကျန်းမာရေးအပေါ် ထိတ်လန့်မှုကြီးမားစေနိုင်သည်။

Stamatakis က ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုကို တစ်နေ့လျှင် ၄ မှ ၅ မိနစ်သာ လုပ်ဆောင်ပါက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုများရရှိနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။ “ နာရီ ၄.၅ မိနစ်သည် နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၃၅% မှ ၅၀% လျှော့ချနိုင်သည်” ဟု သူကဆိုသည်။

လေ့ကျင့်ခန်းသည် “ ပြင်းထန်သည်” ဟု မှတ်သားရန် မည်သို့ သိရမည်နည်း။

“ သင့်သည် အဆင်ပြေစွာ ပြောဆိုနိုင်ပါက ၎င်းသည် အလယ်အလတ်အဆင့်ဇုန်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်” ဟု Stamatakis က ပြောသည်။ “ ပြင်းထန်သောဇုန်သို့ ဝင်သောအခါ သင့်သည် အသက်ရှူချက်ခဲလာလိမ့်မည်။” ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းများသည် မကြာခဏ အဆင်မပြေသောကြောင့် လေ့ကျင့်ခန်းမကြာခဏလုပ်သူများစွာသည် တစ်မိနစ်သို့မဟုတ် နှစ်မိနစ်ကျော် တည်တံ့နိုင်ခြင်းမရှိကြပေ။

သင်ဟာ ထိုအခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီပါက စိတ်မပူပါနှင့်။ “ စက္ကန့် ၆၀ သည် လုံးဝလုံလောက်သည်” ဟု Stamatakis က ပြောသည်။ “ ယခု ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဤကဲ့သို့သော တိုတောင်းသော လှုပ်ရှားမှုများကို စုဆောင်းခြင်းသည် အကျိုးကျေးဇူးရှိကြောင်း ပြသသည့် သုတေသနများစွာရှိသည်။” တစ်နည်းပြောရလျှင် ဘတ်စ်ကားကို ဖမ်းရန် ပြေးခြင်း သို့မဟုတ် လှေကားတံခါးတက်ခြင်းသည် သင့်အား ပြောဆိုမရနိုင်လောက်အောင် အသက်ရှူချက်ခဲနေပါက ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပါသည်။

သင့်ရရှိသည့် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းပမာဏကို တိုးမြှင့်ခြင်းသည် သင်ထင်သည်ထက် ပိုမိုလွယ်ကူနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ကျောက်ကပ်နှင့် အဆုတ်ကဲ့သို့ ကွဲပြားသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို မည်သို့ ထိခိုက်စေနိုင်သည်ကို အသေးစိတ်အချက်အလက်များသည် လက်ရှိတွင် တက်ကြွစွာ သုတေသနလုပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အပြုသဘောဆောင်သော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပြသသည့် အထောက်အထားများလုံလောက်သောကြောင့် နေ့စဉ်မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ သင့်အဆင်ပြေဇုန်မှ ထွက်လာခြင်းသည် အကျိုးရှိသည်။