လူကြီးသူငယ်ချင်းအဖွဲ့ဆိုတဲ့ ဒဏ္ဍာရီ

(SeaPRwire) –   Friends နှင့် Sex and The City စတဲ့ တီဗီဇာတ်လမ်းတွေကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဇာတ်လမ်းတွေမှာ လူကြီးမိတ်ဆွေအုပ်စုတစ်စုဟာ နေ့စဉ်နီးပါးအတူတကွ အချိန်ဖြုန်းနေတာကို လှပစွာပြသထားပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ လူကြီးဘဝတစ်ခုလုံးကို အဲဒီစိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့ပေမယ့် ဘယ်တော့မှ အကောင်အထည်မပေါ်ခဲ့ပါဘူး။

ကျွန်မမှာ ညစာစားဖို့ပဲ တွေ့တဲ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်၊ တင်းနစ်ကစားဖို့ အတူရှိတဲ့အခြားမိတ်ဆွေတစ်ယောက်၊ နောက်ပြီး အက သင်တန်းတက်ဖို့ ကွဲပြားတဲ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူတို့တွေ အချင်းချင်း မိတ်ဆွေဖြစ်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး ညစာပွဲတစ်ခုမှာ သူတို့ကို စုစည်းလိုက်တဲ့အခါ ဘယ်တော့မှ အဆင်ပြေမသွားပါဘူး။ သူတို့မှာ တူညီတဲ့အရာ ဘာမှမရှိလို့ ကသိကအောက်ဖြစ်နေတာ၊ ဒါမှမဟုတ် တူညီတဲ့အရာ အရမ်းများနေလို့ ကျွန်မကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျွန်မမပါဘဲ သူတို့ချင်း စတင်ပေါင်းသင်းမိတာမျိုး ဖြစ်တတ်ပါတယ်။

ကျွန်မ ချိန်းတွေ့ခဲ့တဲ့ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက် မွေးနေ့ကို မိတ်ဆွေအုပ်စု သုံးစုနဲ့ သုံးကြိမ်ကျင်းပခဲ့တဲ့အကြောင်း သတိရမိပါတယ်။ တစ်ကြိမ်က ကလေးဘဝမိတ်ဆွေတွေနဲ့၊ တစ်ကြိမ်က တက္ကသိုလ်မိတ်ဆွေတွေနဲ့၊ နောက်တစ်ကြိမ်က အလုပ်သမားမိတ်ဆွေတွေနဲ့ပါ။ ကျွန်မက တစ်စုတည်း တည်ငြိမ်တဲ့ မိတ်ဆွေအုပ်စု တစ်ခုတော့ ဖန်တီးနိုင်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတဲ့အချိန်မှာ သူ့မှာ သုံးစုရှိနေတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် မတရားလိုက်သလဲ။

ဒါပေမယ့် သုတေသနတွေအရ လူကြီးအများအပြား ခံစားရတဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းဆိုင်ရာ တင်းမာမှုတွေဟာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကျရှုံးမှုကြောင့်ထက် လူကြီးဘဝမှာ လူမှုဆက်ဆံရေး အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်ပုံကြောင့် ပိုဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ မကြာသေးခင်က စစ်တမ်းတစ်ခုအရ လူ ၅၉% က ပိုကြီးမားတဲ့ လူမှုရေးဝန်းကျင်တစ်ခု ရှိချင်ကြောင်း၊ ၂၀% က အတည်တကျမိတ်ဆွေမရှိခြင်းနဲ့ ရုန်းကန်နေရကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။ အခြားသုတေသနတွေကလည်း ရင်းနှီးတဲ့ ယုံကြည်စရာမိတ်ဆွေရှိသူတွေဟာ ဘဝကျေနပ်မှု ပိုမြင့်မားပြီး စိတ်ဓာတ်ကျရောဂါ နှုန်းပိုနည်းကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒါက မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လက်တွေ့ကြား ကိုက်ညီမှုမရှိခြင်းကို ညွှန်ပြနေပါတယ်။ စည်းလုံးညီညွတ်တဲ့ မိတ်ဆွေအုပ်စုဆိုတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု စံနမူနာဟာ ကျွန်မတို့ ထင်ထားတာထက် ထိန်းသိမ်းရပိုခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။ လက်တွေ့မှာတော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးဟာ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့၊ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးအနည်းငယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းအပေါ် မကြာခဏ မူတည်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လည်း လူကြီးအများအပြားဟာ တစ်ဦးချင်း (သို့) မိတ်ဆွေနှစ်ဦးတွဲဆက်ဆံရေးဘက်ကို သဘာဝအတိုင်း ဦးတည်သွားကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

စိတ်ပညာအနေနဲ့ ဒီအကြောင်းကို နားလည်ဖို့အတွက် Headway ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကြီးပြင်းရေးအက်ပ်မှ လိုင်စင်ရ ကောင်စစ်ဝန်၊ ဆက်ဆံရေးကျွမ်းကျင်သူနှင့် Northern Illinois University ရဲ့ Counseling and Higher Education ဌာန ပါမောက္ခနှင့် ဥက္ကဋ္ဌ Suzanne Degges-White ဆီ ဆက်သွယ်ခဲ့ပါတယ်။ သူမက တီဗီဇာတ်လမ်းတွေမှာ ပြသထားတဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းရဲ့ ချောမွေ့ပြောင်မြောက်နေတဲ့ ဗားရှင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်မယ်ဆိုရင် မိတ်ဆွေနှစ်ဦးကြား ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရတာ အုပ်စုကြီးတွေထက် ပိုလွယ်ကူတယ်ဆိုတာ မြင်ရမယ်လို့ ပြောပြခဲ့ပါတယ်။

“မိတ်ဆွေနှစ်ဦးတွဲဆက်ဆံရေးက သင့်ကို တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့အဆင့်မှာ ပိုမိုသိရှိခွင့်ပေးပြီး၊ ဒါက မိတ်ဆွေတွေကြားက နားလည်မှုနဲ့ စာနာထောက်ထားမှုကို တိုးစေပါတယ်” လို့ Degges-White က ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ “ဒါက မိတ်ဆွေတွေကို တစ်ဦးရဲ့လိုအပ်ချက်တွေ ဥပမာ နားထောင်ခံရခြင်း၊ မြင်တွေ့ခံရခြင်း၊ စိတ်ဝင်စားခံရခြင်း၊ ထောက်ခံခံရခြင်း စတာတွေကို ပိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခွင့်ပေးပါတယ်။” အုပ်စုတစ်ခုရဲ့ အပြင်ဘက် အသံဗလံတွေ မရှိတဲ့အခါမှာ “သေးငယ်တဲ့ တင်းမာမှုတွေကို ဆွေးနွေးဖြေရှင်းရတာ ပိုလွယ်ကူပါတယ်” လို့ သူမက ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့ပါတယ်။

တည်ငြိမ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကျွန်မတို့မှာ သိမြင်နိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ချက်တွေလည်း ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လည်း နက်ရှိုင်းတဲ့ ဆက်သွယ်မှုတွေဟာ အုပ်စုတွေထဲမှာထက် သေးငယ်ပြီး ပိုအာရုံစိုက်ထားတဲ့ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုတွေမှာ ရှင်သန်နေရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် Pew Research Center စစ်တမ်းတစ်ခုအရ လူကြီးအများစု (၅၃%) က ရင်းနှီးတဲ့မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ကနေ လေးယောက်အထိ ရှိကြောင်း၊ ၃၈% က မိတ်ဆွေ ငါးယောက် (သို့) ပိုရှိကြောင်း၊ ၈% က ရင်းနှီးတဲ့မိတ်ဆွေ မရှိကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။ ဒီတွေ့ရှိချက်တွေက လူကြီးမိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းဟာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ မိတ်ဆွေအနည်းငယ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းအကြောင်း ဆိုတဲ့ အယူအဆကို အားဖြည့်ပေးပါတယ်။ အရည်အသွေးက အရေအတွက်ထက် ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

မိတ်ဆွေအုပ်စုကြီးထဲမှာ ရှိနေတဲ့အခါ ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဟန်ဆောင်နေမိတာကို မကြာခဏ သတိထားမိပါတယ်။ အုပ်စုဆီက အတည်ပြုခံရဖို့ အရမ်းရယ်စရာကောင်းအောင် (သို့) အရမ်းတော်အောင် ကြိုးစားနေမိတာမျိုးပါ။ ပြီးတော့ တစ်ခါတစ်ရံမှာ အုပ်စုထဲမှာရှိနေတာဟာ လှုံ့ဆော်မှုအရမ်းများလွန်းတာကြောင့် စကားလုံးတစ်လုံးတောင် မပြောဖြစ်တော့ပါဘူး။

ကျွန်မရဲ့ တစ်ဦးချင်းဆက်ဆံရေးတွေထဲမှာတော့ ကျွန်မ အသက်ရှူချောင်ဆုံးပါပဲ။ စိတ်ခံစားမှုပိုင်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့ နေရာမှာသာလျှင် ကျွန်မဟာ အားနည်းချက်ပြပြီး ကျွန်မရဲ့ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အတွေးတွေကို ဆွေးနွေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

အုပ်စုထဲမှာ နက်ရှိုင်းစွာ ဖွင့်ဟပြောဆိုတာက အုပ်စုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုပုံစံကို