အမေရိကန်၏ ဖစ်ဂါစကိတ် အိုလံပစ်အမွေအနှစ်သည် ဆုတံဆိပ်များထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းမည်

(SeaPRwire) –   နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အတွေးတွေကို ဖော်ပြဖို့ သူအကောင်းဆုံး သိတဲ့ နည်းလမ်းပေါ်မှာပဲ အားကိုးဖို့ သူ ရွေးချယ်လိုက်ပါတယ်။ ၂၀၂၆ မီလန်နို ကော်တီနာ အိုလံပစ်တွေမှာ သူ ရုန်းကန်ရပေမယ့်၊ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၁ ရက်က ပြပွဲဂေလာမှာ သူ စကိတ်စီးခဲ့တဲ့အတွေ့အကြုံက သူ့ကို ဒီစိန်ခေါ်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းပြီး တစ်လျှောက်လုံး သူ့ကို အားပေးခဲ့တဲ့ ပရိတ်သတ်တွေနဲ့ တိုက်ရိုက် စကားပြောခွင့် ရစေခဲ့ပါတယ်။

မာလီနင်ဟာ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲမှာ ရွှေတံဆိပ် အနိုင်ရဖို့ အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ထားသူ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အမျိုးသား ဖီဂျာစကိတ်စီး လွတ်လပ်သော အစီအစဉ်အတွင်း သူဟာ အိုလံပစ် သမိုင်းကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး — ဒါဟာ စကိတ်စီးကမ္ဘာထဲက သူ့ရဲ့ ကြီးစိုးမှုကို အတည်ပြုပြသပြီး သူ့ကို ဆုတံဆိပ်ခွက် အထက်ဆုံးနေရာမှာ ရောက်ရှိစေမယ့် နည်းပညာပိုင်း စွမ်းဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ သူ ရည်မှန်းခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး ခုန်ကန်မှုဖြစ်တဲ့ ကွာဒရပ်ပဲ အက်က်ဆယ်ကို သူ မအောင်မြင်ခဲ့ပေမယ့် (ပြိုင်ပွဲတွေမှာ သူတစ်ယောက်တည်း အောင်မြင်အောင် ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့တဲ့ ခုန်ကန်မှု)၊ သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို သူ့ပြိုင်ဘက်တွေထက် သာနေအောင် လုံလောက်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး။ အမြဲတမ်း ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ အိုလံပစ်တွေမှာ သေချာပေါက် အနိုင်ရမယ့်သူတစ်ယောက် အဖြစ် ယူဆခံခဲ့ရတဲ့ မာလီနင်ဟာ စုစုပေါင်း အဋ္ဌမနေရာမှာ ရပ်တည်ခဲ့ရပါတယ်။

မာလီနင် ဒီအစီအစဉ်ကို ဘယ်လို စကိတ်စီးခဲ့သလဲဆိုတာဟာ ကမ္ဘာကြီးဆီ ပေးပို့တဲ့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်— မာလီနင် ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေရဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို ရုန်းကန်ဖြေရှင်းခဲ့တဲ့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ သူပြောတာကတော့ ဒီအိုလံပစ်ရာသီတစ်လျှောက်လုံး သူဟာ လူသိရှင်ကြား ဒီအကြောင်း မပြောခဲ့ဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ နောက်လာမယ့် အိုလံပစ်ချန်ပီယံအဖြစ် ချီးကျူးခံခဲ့ရတဲ့ မာလီနင်ဟာ သူ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ယိုယွင်းစေပြီး နှစ်နီးပါး အတွင်း သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ရှုံးနိမ့်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ အချိန်နဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်အပေါ် ထူးခြားတဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။

တစ်ပတ်ကျော်အကြာမှာ၊ အိုလံပစ် ပြပွဲဂေလာမှာ စကိတ်စီးရင်း မာလီနင်ဟာ ရေခဲပြင်ပေါ်မှာပဲ ထပ်မံစကားပြောဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။ သူ့အကြိုက်ဆုံး အနုပညာရှင် NF ထံမှ Fear လို့ခေါ်တဲ့ တေးသွားကို သူ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ဖြတ်တောက်ပေးခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုနဲ့အတူ သူ လုပ်ဆောင်နေခဲ့တာ လအနည်းငယ် ကြာခဲ့ပါတယ်။ ဒီအစီအစဉ်ဟာ သူ့ရဲ့ အိုလံပစ် ပထမဆုံးပါဝင်မှု နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဟာ့ပ် (အရမ်းလူသိများမှု) နဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ တည်ဆောက်လာချိန်မှာ မာလီနင် ခံစားနေရတဲ့ ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးမှုကို ရိုးရိုးသားသား သရုပ်ဖော်ထားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ လွတ်လပ်သော အစီအစဉ်ပြီးတဲ့နောက် လူမှုမီဒီယာ အသိပေးချက်တွေရဲ့ ပင်ဂျင်မြည်သံတွေ လှိုင်းလုံးလိုက်သလို ပေါ်နေတဲ့ ဗီဒီယိုကလစ်တစ်ခုကို သူ့အကောင့်မှာ တင်ခဲ့ပြီး ဒီအစီအစဉ်ကို စိတ်ဝင်စားအောင် လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ မက်ဆေ့ချ်တွေရဲ့ ဒီလှိုင်းလုံးကြီးရဲ့ အသံတွေနဲ့ အစီအစဉ်ကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ‘Fear’ ဆိုတဲ့ စာလုံးပါတဲ့ သူ့ရဲ့ မီးခိုးရောင် ချွေးထုတ်အင်္ကျီရဲ့ ခေါင်းစွပ်ကို ခေါင်းပေါ်ကို လွှင့်တင်လိုက်ခင် အဲဒီမက်ဆေ့ချ်တွေကို လှိမ့်ကြည့်နေသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။

“ကျွန်တော် တကယ်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွေးတွေရဲ့ တိုးချဲ့မှုတစ်ခုနဲ့ ဒီအိုလံပစ်ရာသီတစ်ခုလုံး ကျွန်တော် ခံစားနေရတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို မျှဝေချင်တာပါ” လို့ သူက ပြောပါတယ်။ “ဖိအားတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်၊ သံသယတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်၊ ကျွန်တော်ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံး၊ အသံတွေ၊ မီဒီယာတွေ၊ လူတွေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်က — အရမ်းကို စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။”

ဒီတေးစာသားတွေဟာ မာလီနင်အတွက် အထူးသဖြင့် စိတ်ထိခိုက်စရာ ကောင်းပါတယ်။ “ကြိုးတွေနဲ့ ရုပ်သေးရုပ်လို၊ ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ဘာက အမှန်တရား? ဘာက မုသား? … “အစွန်းမှာ၊ အနားစွန်းမှာ၊ ဒါက မင်းလိုချင်တာလား? ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး၊ သေလောက်အောင် ကြောက်ရွံ့နေတယ်၊ ဒါက မင်းလိုချင်တာလား?…ကျိုးပဲ့ပျက်စီးပြီး၊ ခရုပတ်လို လည်နေတယ်၊ ဒါက မင်းလိုချင်တာလား? ဘာကို လိုချင်တာလဲ? ဒါက မင်းလိုချင်တာလား?”

ဒီအစီအစဉ်ဟာ သူ့ကို “လူသားတစ်ယောက်” အနေနဲ့ မြင်ကြဖို့ ပရိတ်သတ်တွေဆီ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ အသနားခံစာ တစ်ခု ဖြစ်တယ်လို့ သူက ပြောပါတယ်။ “ကျွန်တော်တို့မှာလည်း တကယ့် အတွေးတွေ၊ တကယ့် ခံစားချက်တွေ ရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ စက်ရုပ်တွေလို လုံးဝဖြစ်နေပြီး လူ့စွမ်းအားထက် သာတဲ့ အစွမ်းတွေ ရှိနေသလို ပုံပေါ်နေပေမယ့်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့၊ အတွင်းစိတ်ထဲမှာ၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးနဲ့ ဆင်တူနေဆဲပါပဲ။”

မာလီနင်ဟာ လူတွေက နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေ (သို့) အထူးသဖြင့် အိုလံပစ်အားကစားသမားတွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ လက်တွေ့မှ မဖြစ်နိုင်တဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို